Manon van Leuven (1965)

Wat mij het meest inspireert is de kwetsbaarheid van de mens.

 

Mijn werk is gebaseerd op ervaringen uit mijn persoonlijke leven. Deze ervaringen gebruik ik om universele emoties en kwetsbaarheid tot uitdrukking te brengen. Nieuwsgierig ben ik, naar de wereld om me heen, de mensen die ik ontmoet.

 

Niets in het menselijke gedrag vind ik gek. Bij nadere kennismaking blijkt het meeste heel goed te verklaren. Emotie en empathie, daar gaat het om. Ieder mens is kwetsbaar en toont dat op zijn eigen manier. Deze emotionele kwetsbaarheid en de zoektocht naar de manier waarop we daarmee omgaan vormt de basis van mijn werk.

 

In mijn werk probeer ik een verhaal te vertellen waarbij de kijker ruimte heeft voor zijn of haar eigen interpretatie. Ik probeer verschillende lagen in ruimte én verhaallijn aan te brengen.

 

 

Mijn werk begint vaak met iets dat ik meemaak, of een herinnering. Dit blijft dan in mijn hoofd rondspoken. Omdat ik “beeldendenker” ben, ontstaan er steeds meer associaties en beelden rond die ene ervaring. Vanaf hier is het creëren van elk beeld een zoektocht naar het universele. Ik verzamel afbeeldingen bij mijn gedachtes en het denken gaat maar door, tot het eruit móét.

 

Dan maak ik tekeningen van 30 bij 40 cm. Ik noem ze Experimenten. Als de experimenten een krachtig beeld opleveren zijn ze klaar voor de volgende fase, een tekening van groter formaat.

 

 

Als ik kamp met tijdgebrek en dat gebeurt regelmatig, dan maak ik klein werk in ansichtkaartformaat. Het zijn zowel oefeningen als experimenten. Ik doe dit om in vorm te blijven maar ook omdat het zo leuk is. Ik noem ze Dagboekportretjes.

 

Voor actueel werk, experimenten en onderzoekjes kunt mij volgen op instagram: @manonvanleuven2019